24.10.2011 – Antigoni

İçimdeki savaşHiç bitmeyecek gibiSenli sensizHiç düşünmeden yazdıklarımGitmeni, bitmeniDeli gibi istedimSebepsizMorarmış tırnaklarımİki harfi sol elimin başparmağındaKalem kayıyor ayaklarımın arasındanŞu müziği durdurunDiye bir ses duyuyorumMüzik hareket etmiyor oysakiBeşiktaş vapurundayızSadece binmişizBeşiktaş’a gitmek istemiyoruzNereye gidiyoruzUmursamak istemiyorum seniUnutup arkamı dönüp gitmek istiyorumGünler durmadan geçiyorBugün günlerden pazartesiVe sen yine yanımdasınEllerin, kollarınNumaranı kaybettimSon numarandı o oysakiSon numarandı gördüğümSonrasında kör oldumSon numaran gözlerime girdi beni kör ettiŞimdi, gözlerim görmese deParmaklarım var, mor mosmorYaptıklarım, nereye gidiyorEllerim kalan, kaybolan bir gemiEllerim yelkenliKalamış’a demir atmışBurgaz’a gidip gelen yaz kışAntigoni’de yemek yiyen bir kediEllerim balığa bayılırRakıya tapar ellerimDülger kokar ellerim