Karanlık

Sırtım kan içindeBileklerim kan damlıyorBir siliyorum, içimiz, dışımız daralıyor.Yüzünü kesen kesene diyeBıçalar işlemez oluyor.Oluklar deli gibi dolup taşıyor.Nehirler kanlanıyorDenizler kanlanıyorUların içi kanlanıyor

Eğer ellerimbirbir dökülecekse derilerim?okuduklarım, yazdıklarım.Eğer ki kapkara bir tabutiçerisinde beniçerisinde seniçinde ellerimkabuksuzgeri döndürülemeyendurdurulamayan zaman gibisoğuk donar, dökülen her şeyher şey gibi

Kasım ayında ölmekNe berbat bir şeydir kim bilirÖlmek-ne berbat bir şeydir kim bilirBen kasım ayında ölmüş olsamBen ölmüş olsam-bebekleri bile sevebilirdimÖlmüş olsam

Senin sayendeSenin yüzündenOdadan odaya koşuşturmalarımDuvarları kapkara kalemlerle boyayışım.Büyük büyük adımlarlaKilometrelerce-yolları arşınlayışım.Binaların en üst katına çıkıp,Kendimi boşluklara bırakışım.Senin yüzünden.Oturamayışım, kalkamayışım.Ölüp ölüp dirilişlerim.Diri diri gömülüşlerim.Senin sayende.

ben bir evimiçim karanlıkbilincim yalnız bir ışıkrüzgarda bir mum.titreşen bir alev.bazen burada, bazen orada.geri kalan her şey gölgede.geri kalan her şey bilinçaltında.ama onlar orada.diğer odalar.girintiler, koridorlar, merdivenler ve kapılar.her an.ve içinizde yaşayan, dolaşan her şey......orada.çalışıyor ve yaşıyor.evin içinde, o ev de benim.içgüdü, eros ve tabular.yasak düşünceler.yasak arzular.ışıkta görmek istemediğimiz anılar.ışıktan çektiğimiz anılar.karanlıkta, etrafımızda dans ediyorlar.bize işkence ediyorlar, bizi dürtüyorlar.musallat oluyorlar, fısıldıyorlar.bizi korkutuyorlar.bizi hasta ediyorlar.histerik hale getiriyorlar.