Ayrılık

İçimdeki savaşHiç bitmeyecek gibiSenli-sensizHiç düşünmeden yazdıklarımGitmeni, bitmeniDeli gibi istedimSebepsizMorarmış tırnaklarımİki harfi sol elimin baş parmağındaKalem kayıyor ayaklarımın arasındanŞu müziği durdurunDiye birses duyuyorumMüzik hareket etmiyor oysa kiBeşiktaş vapurundayızSadece binmişizBeşiktaş’a gitmek istemiyoruzNereye gidiyoruzUmursamak istemiyorum seniUnutup arkamı dönüp gitmek istiyorumGünler durmadan geçiyorBugün günlerden pazartesive sen yine yanımdasınellerin, kollarınnumaranı kaybettimson numarandı o oysa kison numarandı gördüğümsonrasında kör oldumson numaran gözlerime girdi beni kör ettişimdi, gözlerim görmese deparmaklarım var, mor mosmoryaptıklarım, nereye gidiyorellerim kalan, kaybolan bir gemiellerim yelkenlikalamış’a demir atmışburgaz’a gidip gelen yaz-kışantigoni’de yemek yiyen bir kediellerim balığa bayılırrakıya tapar ellerimdülger kokar ellerim

Günümü kara eden sensizlikGünlerime ulaştıVe aylardır kapkarayımBüründümKaralaraSensizliğin rengi “siyah”

Senin sayendeSenin yüzündenOdadan odaya koşuşturmalarımDuvarları kapkara kalemlerle boyayışım.Büyük büyük adımlarlaKilometrelerce-yolları arşınlayışım.Binaların en üst katına çıkıp,Kendimi boşluklara bırakışım.Senin yüzünden.Oturamayışım, kalkamayışım.Ölüp ölüp dirilişlerim.Diri diri gömülüşlerim.Senin sayende.

Sevgimi başka bir sevgiyle sevdimEllerim, ellerimle başka bir ele dokundum, onlar yerine.Gözlerimi kandırdımKalbimi avuttum başka bir kalpleAnılarımı sildim, başka anılar edindimYeni, yepyeni yerler gördümKandırdım kendimiDaha önce hiç gitmemişim gibiBeynimBeynimi aldattımÖzlemedim hiçÖzlemeyeceğim.Yaktım en sevdiğin elbisemiKısacık kestirdim yine saçlarımıSen yok ol diyeYok ol diyeYok da oldumGörünme diyeSesimi kaybettimKonuşmadım, şarkı söylemedim bir dahaBu kadar sevdim diyeSeni budenli sevdim diyeSöküp attım ne varsa sana dair içimdeÖldürdüm seniCinayetseKatil benimYaşa şimdi gönlünce.

Hani sen değimliydin aynı fikirleri savunan?Ne oldu şimdiHala aynı sandalyedesinZaten senden sonra şiir yazmamışım