Özlem

Baba!Bu sana yazdığım ilk şiirimBu senin için elime aldığım ilk kalemVe bunlar ilk satırlarımVe sen ansızın aklıma düştünYok yereÖzledin mi?Seviyor muyum acaba?Baba!Belli edemememi yanıyorum yoksaYoksa, sevgim çok büyük de, sığmıyorum-sığmadı mı?İçime.

Ne kadar zaman olmuş?Ne kadar zaman geçmiş?Dokunmayalı tenime.Hatırlamak ne kadar zor.Ne kadar zaman bitmiş, geride kalmış.ÇünküTenim, bedenim bensiz.Konuşmayalı aynalaraBakmayalı ellerimeNe kadar zaman yokmuşVarmış veyahutUnutmuşVapurda martılarıMartılar uçmuşAdalarda olmayalıBalıklara mırıldanmayalıUnutmayalıNe kadar zaman olmuş?Ben ne kadar zormuşumUnutmuşumKedileri sevmeyeliSokaklarda koşmayalıKahkaha atmayalıUnutmuşum

Kar soğuğuDeniz rengiEn değişik bakışıylaYunuslar, martılarDamlardaki pamuklar soğukParmak uçlarım donuyorYüzerken kimileriTuruncu bir gemide olsam şimdiKim bilir belki de sen turuncu bir gemidesinBelki de, sen turuncu bir gemidesinTeğet uçsa kuşlar, üzerimden, sağımdan, solumdan, .Sadece uçsalar.korkmadan özgürceHep olmak istediğim gibiBırakıp gidebilseler, rahatçaArkalarına bakmadanParmak uçlarına basarakHissettirmedenYapabilseler, yapamadıklarımı

Arkadaşsız kalmış gibiÇocukluğum,Bisikletsiz, bilyesiz, sokaksız,Bulutlu-yağmurluKedilerim çalınmış gibiGök gürültülü-korkutucu.Bebeklerim parçalanmışMeyvelerim-sütüm.PenguenlerimSıcak sularda yüzüyorÖlüyorÇürüyorKayısılarımÇocukluğum kayıpAğlıyor rüyalarımda

Aklımdayalnızkalmam gereksadecemerak etmeAklımdaCerrahpaşaÇamlıcave bozasöylediğin her şarkıezberlettiğin her şiirAklımdaunutmam asla